ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 



         من خورشيدم     باور كن مرا

من خورشيدم 

آن آتش فزون  

با شعله‌اي چو خون

بالاتر از جنون 

مي‌سوزم از درون

 مي نازم از برون

بي سحر و بي فسون

 تا هر زمان تو را

بياموزم

 سبز شدن

 سبز ماندن 

گفتي شمع سوخت

تا به جمعي روشني بخشد…

تو  ! 

مرا قياس مي‌كني با شمع ؟

من خورشيدم

 درونم عجب آتشي است

كه  تا فرسنگها زبانه مي‌كشد

آتش عشق

نثار تو .

و حتي در شب هم

از آ ن سوي زمين

گرميم را به تو نثار مي‌كنم

آن زمان  هم من

مي‌سوزم

آيا ميداني ؟ مي بيني ؟

شايد  نه !

چشمهايت را بسته‌اي 

در خواب نازي

شايد …

در فكر ماه .

او را ستايش مي‌كني؟

درونش را ببين .

من خورشيدم 

من .

آن آتش فزون  

با شعله‌اي چو خون

بالاتر از جنون 

مي‌سوزم از درون

 مي نازم از برون  

بي سحر و بي فسون

در آسمان كنون ،

باور كن مرا         

باور كن مرا…

 

                        بيژن شمسي زاده

                                    1383       

نظرات (0)

هیچ نظری در اینجا وجود ندارد

نظر خود را اضافه کنید.

ارسال نظر بعنوان یک مهمان ثبت نام یا ورود به حساب کاربری خود.
0 کاراکتر ها
پیوست ها (0 / 3)
مکان خود را به اشتراک بگذارید
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید. واضح نیست؟
logo-samandehi